วันอาทิตย์ที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2552

Pt - วังหลัง - เสียดายเล็กๆ

เมื่อวานไปกรุงเทพมา

มีโปรแกรมอยู่ในใจหลายอย่างมาก....

1.ไปสถาบันโรคผิวหนัง

คือไม่ใช่ว่าเป็นขี้กลาก ขี้เกลื้อนหรือโครตสิวหรอกนะ คือเคยไปหาหมอด้วยโรคความโชคร้ายทางพันธุกรรม...หัวล้านอะ
ดูซิ...ผู้หญิงหัวล้าน น่าอนุรักษ์เป็นวัตถุหายากจริงๆ +555 แล้วหมอที่ไปขอให้เขาจ่ายยาเพิ่มให้ก็สังเกตเห็นปานขนาดมหึมาที่แขน เขาก็ขอดูแล้วก็ถามว่าเป็นเมื่อไหร่ เป็นตอนไหน เป็นยังไง เป็นอะไร สะระตะไปจนงง =_=; แล้วเขาก็บอกแบบแปลได้ว่า

"สิ่งที่อยู่บนแขนของเจ้าช่างเป็นสิ่งของหายากยิ่งนัก ทางเรากำลังต้องการคนแบบเจ้า มาทำงาน....วิจัย" แล้วก็บลาๆๆๆ

ตอนนั้นงงๆ หน่อยนึง ก็เลยถามเขาว่าต้องทำยังไง......เขาว่าต้องตัดชิ้นเนื้อไปตรวจว่าเป็นปานชนิดที่เขาต้องการวิจัยรึเปล่า

ตัดชิ้นเนื้อ

ตัดชิ้นเนื้อ


ตัดชิ้นเนื้อ



ห๊า.....ตัดชิ้นเนื้อ!O.,o ไม่นะคะ ม่ายๆ ขอยาต่อสู้พันธุกรรมอย่างเดียวคะ T^T

ทีนี้ เราก็กลับมาหาข้อมูลเีรื่องเลเซอร์ปานดู....โห! มันแพงนี่หว่า ดูไปดูมาก็เลยตัดสินใจว่าจะไปตัด(งก >.,<) ทีนี้ก็เลยไปแต่เช้าจะไป


ตัดชิ้นเนื้อ


ตัดชิ้นเนื้อ


ตัดชิ้นเนื้อ

ตัดชิ้นเนื้อ!ตอนเดินไปนะ ยิ่งใกล้ถึงก็ยิ่งกลัว พอเดินมาจนถึงสถาบันยามก็ช่วยชีวิตเราเอาไว้
^^

ขออภัยครับ....วันนี้สถาบันปิด ทางแพทย์มีสัมมนาข้างนอกกครับ

ฮี่ ฮี่่ ฮี่่.....รอดไปอีกวันนะกรู +555
ทีนี้ 7 โมงกว่าๆ กับโปรแกรมแรกที่ Fail ยินดีที่ Fail นะจ๊ะ +555 ก็เลยไปตั้งหลักนั่งกินข้าวมันไก่ที่อนุเสาวรีย์แล้วก็ตัดสินใจ.....2.ไปวังหลัง ออกจากอนุเสาวรีย์นั่ง BTS ไปลงตากสินแล้วต่อเรือ เพิ่งรู้ว่ามันเสียวก็วันนี้เนี่ยแหละ


+


=
เสียวจริงๆนะวุ้ย...ขอบอก

ไปเช้าไปหน่อยมั้งเลยยังไม่ค่อยเห็นมีอะไรเท่าไหร่มีแต่ของกินเยอะแยะ.....ศัตรูการdietจริงๆ เลย ไม่ค่อยได้อะไรเท่าไหร่ได้เสื้อมาตัว 2 ตัว ได้รู้ว่าลาเต้ที่นี่อร่อยดีแ้ล้วก็ได้เสียดาย

เสียดายที่รีบมา....มันยังไม่ค่อยอะไร เราคาดหวังเรื่องเที่ยววังหลังไว้เยอะ
เสียดาย...พอมองไปฝั่งตรงข้ามของวังหลัง TOT

ก็เลยนั่งกลับมาที่อุ๊แลนด์ ณ พญาไท เอาหนังสือมาให้เพื่อนยืม เลยนั่งกินราเมนรอ....แหม ราเมนนี่มันมากเลยนะ แบบกินแล้วปากเยิ้มเลยอะ สงสัยที่สงวนไว้ไม่กินขนมที่วังหลังจะหมดกันก็ตอนนั้นนั่นแหละ เหอะๆ

ไปซื้อหนังสือมาด้วยนะ....ไม่ใช่หนังสือเรียนหรอก...นิยาย เล่มที่ได้รางวัลซีไรต์ปีนี้อะ อ่านไปได้ร้อยกว่าหน้าแล้ว รู้สึกว่าจะบรรยายบรรยากาศคือๆกับความสุขของกะทิเลยแหะ หรือคนเขียนนิยายเก่งๆเขาจะบรรยายแบบนี้กันหมดก็ไม่รู้ เพราะกระพ้มก็แต่งนิยายไม่เป็นซะด้วยสิ +555

ยังไงก็หาอ่านดูนะครับพ้ม.....^_____^

พอเสร็จธุระเรื่องหนังสือก็ 3.ไป Pt(งง มั้ยว่าอะไร Pt ถ้ามุกไม่ฮา พางง ก็รบกวนไปเปิดตารางธาตุแล้วกันนะว่า Pt มันอะไร +555 :-D)
ของเยอะนะ คนก็เยอะด้วย เดินไปก็ระวังไป กลัวโดนล้วงกระเป๋าอะ เสื้อเขาก็ดีนะ แต่ได้มาแต่เสื้อยืดอะ แค่ 4 ตัวเอง
( - -* อีบ้า....เสื้อผ้าที่บ้านก็จะยัดตรูดตายอยู่แล้ว) จริงๆ ตอนไปอะ อยากไปซื้อเสื้อผ้าหญิงๆมาใส่ แต่พอไปดูแล้วรู้สึกว่ามันไม่ค่อยเหมาะกับเราเท่าไหร่ เลยได้มาแต่เสื้อยืด....นี่ๆแล้วจะบอกว่าเสื้อยืดไอ้แบบสกรีนคำพูดอะ ที่นี่แรงๆมีเยอะ เซ็นเซอร์ไปและกันนะ :-X เดินจนรอบจนปวดเท้า จนไม่อยากไปต่อ TOT ได้กางเกงยีนส์ขาม้ามาอีก 2 ตัว (ซึ่งภายหลังพบว่าไม่สามารถตะบันคากิลงไปได้ :-( แบบนี้ก็ต้อง diet อีกน่ะสิ เฮ้อ....กชกร Fighting!) แล้วทีนี้แม่เขาอยากได้เสื้อแตงโมก็เลยไปเอาแผนที่ Pt มาดู....มันเป็นภาษาอังกฤษหมดเลยก็เลยนั่งนึกอยู่ตั้งนานว่าคำว่าแตงโมภาษาญี่ปุ่นว่าอะไร.....จนนึกขึ้นได้ว่า...ถามประชาสัมพันธ์เหอะ =_="


เธอๆเธอชื่ออะไรอะ
>.,<
เขาบอกว่าที่นี่ไม่มีต้องไปที่ใบหยก...หนูเหนื่อยแล้วอะ = ="
แต่ก็ไป.....จากPtไปใบหยกก็ไม่ไกลเท่าไหร่แหงนหน้ามองตึกสูง สู๊ง สูง เอา

สูงจริงๆนะเออ +555
แต่พอไปถึง โชคก็ยังไม่ค่อยจะเข้าข้าง พี่ประชาสัมพันธ์(ที่เราตรงเข้าไปหาคนแรก^^) เขาบอกว่า ที่นี่ไม่มี (T^T ทำไมอะ) ร้านแตงโมมันอยู่ที่1
นี่ไง...มันอยู่ใกล้ๆกันนั่นแหละ
มันอยู่ไม่ไกลกันเท่าไหร่แต่เหมือนไกลเป็น 10 กิโล....(คือเหนื่อยแล้วอะนะ = =")ไปดูร้านแตงโมที่ชั้นใต้ดิน เสื้อมันก็เยอะดีนะแต่เราไม่มีอารมณ์ดูแล้วอะ -_-; ก็เลยปล่อยแม่เข้าเจรจาไป...แม่กลับมาแล้วบอกว่าตัวละ 300 กว่าบาท(โห....ซื้อแถวบ้านตัวละ 250 อ๊ะ)คือถ้าจะให้คิดราคาส่งต้องซื้อโหลนึงจะขาย 189 บาท

PabbPae : แม่....ไม่ซื้อสักตัวสองตัวให้หายอยากอะ(หลบมุมคิด - หนูไม่อยากเหนื่อยฟรี -_-; )
Her mother : หายอยากแล้ว....^___________^
PabbPae : -_-"

ก็เลยนั่งตุ๊กตุ๊กกลับมาอนุเสาวรีย์ แหม...จริงๆว่าจะไปจตุจักรอีกนะเนี่ย(ไหวเหรอแก = =")

1.พรุ่งนี้เย็น
ๆคงประกาศผลแล้วล่ะ
2.ยังคงเสียดายนะ
3.ไปใบหย
กไม่เสียเปล่านะได้ไปดูว่าแตงโมภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า すいか (suika) แหม...นึกซะตั้งนาน - -*
4.สืบเนื่องจากเมื่อวานข้าพเจ้าได้ปล่อยผมโชว์เพิ้งทั้งวันจึงมีบัญชาจากพระมารดาให้ไปยืดถาวรซะ....ชอบจัง>.,<>

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น