สายตาสั้น แต่สันหลังยาวววว(อ้าว! = =")

คำเตือน

Entry นี้ Spoiled หนัง "ความจำสั้น แต่รักฉันยาว" มิใช่น้อยนะจ้ะ

[ OK! เตือนแล้ว สบายจัยส์ ^^]

หา "ความจำสั้น แต่รักฉันยาว" มาเก็บไว้ดูสัก 2-3 วันละ
เพิ่งได้ดูเนี่ยล่ะ

(เลือกรูปนี้ เพราะเล่นแบบสอบถามใน FB เขาว่าเราควรเกิดเป็นปลาทอง....อ้าว กุคนนะโว้ยยย = =")

ในใบปิดหนังเนี่ยตัวเอกคือ พี่เป้ (อ๊าวววว.....หล่อออออ ^^) กับญารินดาคนที่ร้องเพลงแค่ได้คิดถึง(<<เพราะดี)ที่ประกอบหนีตามกาลิเลโอ(ไปตีฉิ่งฉับกัน 2 คน เอ้ยยย...ไม่ใช่ ) อะ

แต่เราว่าตัวเอกที่ดำเนินเรื่องนี้จริงๆคือลุงป้า 2 คนในเรื่อง....(เศร้าๆ หนังมันเก่า หารูปไม่ได้ TT)

ลุงกับป้า 2 คนแก่ๆ 60++ สนิท กัน ถ้าเราเห็น เราจะบอกว่าอะไร

ผัวเมียกันคักๆ

แกว่าไม่ใช่.....แกเป็นแฟนกัน อ้าว! (อย่าน้า...อย่าตัดสินคนจากภายนอก อิอิ)

แกจีบกันแบบน่ารักน่าชังอะ แบบคนแก่ ชวนกันเล่น msn ถามหาวิธีเล่น hi5 (โอ้วววว.....) แกถามกันเองว่า เมื่อไหร่จะบอกลูกว่ามีแฟน ป้าก็ตอบว่า....

"ไม่บอกอะ เด็กสมัยนี้ หัวโบราณ"

(เ้ย้ย ถ้าโบราณกว่าอายุป้าเนี่ย หนูอยากจุดธูปเชิญไปขึ้นทะเบียนโบราณวัตถุคะ ^^")

แล้วเค้าก็พากันไปเที่ยวชุมพร บ้านของลุง ลูกหลานเป็นห่วง ไล่ตามหา เพราะเขากำลังจะไปอเมริกากันอยู่แล้ว ป้ายังไม่อยากไป แต่ก็ไม่บอกกับคุณลุง คุณลุงเล่าถึงประวัติศาสตร์ของชมพู่มะเหมี่ยวหน้าบ้านแก แกว่า พายุมันพัดบ้าน พัดสวนแกเสียหาย ต้นชมพู่มะเหมี่ยวนี่ก็เหมือนกัน....แต่มันก็ยังรอดมาได้

ขนาดต้นไม้ยังสู้....แล้วทำไมคนถึงไม่สู้
(นั่นสิ = =")

ตอนท้ายๆ คุณลุงพบว่า ตัวเองกำลังจะสูญเสียความทรงจำ สวนของคุณลุงที่ชุมพรจะต้องถูกขายแล้วคุณลุงก็ต้องย้ายมารักษาตัวที่กรุงเทพ และคุณป้าที่ไปบอกกับลูกๆว่า รักคุณลุง ตัวเองก็แก่แล้ว กำลังจะตายแล้ว ขอมีความสุขในบั้นปลายชีวิต ถูกลูกๆถามกลับมาว่า "แม่รักเขา แล้วพวกหนูล่ะ....แม่รักมั้ย?"


แน่นอน....ด้วยความเป็นแม่ คุณป้าเลือกลูก



ฉากที่บ้านของลูกๆคุณลุงที่กรุงเทพ....คุณลุง คุณป้า และต้นชมพู่มะเหมี่ยว "ไร้ใบ"


[เอาล่ะ เล่าถึงนิดนึง....คือพี่เป้ อะ รู้แล้วว่า คุณลุงจะต้องขายสวนที่ชุมพร เลยอยากให้ลุงได้เหลืออะไรไว้ให้คิดถึง ก็เลยขอให้ญารินดาที่ทำธุรกิจเกี่ยวกับสวน(มั้ง?) ช่วยย้ายต้นชมพูมะเหมี่ยวให้ พอตอนย้าย....คนงานบอกกับญารินดาว่าต้นชมพู่ มันหยั่งรากลึกจะให้ทำยังไง (ต้นไม้ถ้ารากแก้วมันหยั่งรากลึกๆ ไปตัดอาจจะตายได้...) ญารินดาบอกว่า...ให้ตัดเลย ขนาดพายุมันยังผ่านมาได้ แค่ย้ายก็คงต้องได้]


ป้าบอกว่า

"ฉันคงต้องไปอยู่กับลูก....แต่ถ้าคุณบอกให้ฉันอยู่กับคุณ...แค่คำเดียว ฉันก็จะอยู่กับคุณ"

ลุง

"ไปเถอะ...จากกันทั้งที่ยังทั้งที่จำกันได้นี่แหละดีที่สุดแล้ว"

ป้า

"ไม่นะ....ถึงยังไง ฉันก็คงไม่มีวันลืมคุณ"

ลุง

"ไม่ลืมน่ะ...มันไม่มีหรอก...มีแต่ลืมช้า....แต่ไม่นานคุณก็คงลืมผมได้ แล้วก็มีชีวิตใหม่"
(จริงๆ ด้วยไม่ืลืมน่ะ ไม่มี ฟิสิกส์ เคมี ตูหายหมดเลย.....อย่างรวดเร็วซะด้วย เฮ้อออ มีผู้กำกับคนไหนอยากสร้างหนัง auto~ ของหนูมั้ยล่ะคะ " ตั้งชื่อหนังว่า "สายตาสั้น(นิดส์ๆ) แต่สันหลังยาวววว")

ตัดภาพไปที่สนามบิน.....



ฟิ้วส์
v
v
v

ไปแล้ว

ลุงป้าเล่น msn กัน

พี่เป้ได้รับอีเมลล์รูปต้นอ่อนต้นมะเหมี่ยวจากคุณลุง

(อย่าๆ กรูว์รู้ว่านี้ใบอ่อนเฟิร์น มันสวยดีเฟ้ยยย)

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

"สุดท้าย....ต้นไม้ก็ยังสู้ เย้ยยย!"

จบแล้ว

Entry นี้ไม่มีอะไรนอกจาก Spoiled จริงๆ 555
(ไม่เป็นไรหรอกมั้ง....คนที่ยังไม่ดูคงไม่คิดจะดูแล้วล่ะ 55)
แต่ถ้าใครคิดจะดูก็แนะนำนะคะ....ได้คิดอะไรเยอะดี ^^

เรื่องนี้ให้ 8.641238582394/10(หักคะแนนแผ่นปิดหนัง เพราะเราปลื้มลุงป้า...ตัวเอกคือลุงป้าย่ะ ชิส์)

P.S.

1.สัตวแพทย์ที่ไหนจะกวนอวัยวะเบื้องล่างเท่าที่เป้เล่นมั่ง
2.พูดถึงสัตวแพทย์ นึกถึงฉากที่รถโดนฉีดสเปรย์ว่ะ.....แม่งฮาาาา
3.แต่ฉากที่ญารินดาด่าแฟนเก่าก็สะใจดีอะ (ที่เมิงทำกะกรูอะ ตะกวด! เมิงเข้าใจมั้ยว่า ตะกวด! เมิงทามงี้ได้งัยวะ ไอ้ตะกวด! ไอ้ที่เมิงทำน่ะมันตะกวด! <<แน่นอน ที่พิมพ์ไปนี่ไพเราะแล้ว)
4.แต่แฟนเก่าเขาก็บอกว่า กุอยากได้"เมีย" ไม่ใช่เพื่อน (อืมมม น่าเห็นใจ = =;)
5.สะพานลอย....รักนะ จุ๊บ! จุ๊บ!
6.พอแล้ว ถ้าอยากรู้มากกว่านี้ก็หามาดูซะ... ^^
7.พรุ่งนี้งานปีใหม่ปีสุดท้ายที่ รร. .... สู้ตาย
8.พรุ่งนี้ไปดู Sherlock holmes แล้วจะมาเล่าให้ฟัง