Why can't we be friends?

นั่งดูหนัง

แอบอมยิ้มให้เรื่อง Bridge to Terabithia อีกละ

เรื่องนี้เป็นหนังแนวแฟนตาซีมากมายยยย

ออกฝันๆหน่อยอะ ของดิสนีย์

ชอบเพลงประกอบหนังอะ ฟังครั้งเดียวก็ติดหูแล้ว

Why can't we be friends?
Why can't we be friends?
[[link]]

[[เรื่องย่อ]]
[[download link]]
[[official site]]

จบแบบซึ้งๆ งงๆ หน่อยปะ เี่รามันแพ้หนังเศร้าซะด้วย....เห้อออออ

เอาล่ะ....เดี๋ยวจะทำสิ่งที่คุ้มค่าที่จะทำแระ (รูซเวลล์ ^^)=]
.....ไปนอนดีกว่า~

P.S. 1 เรื่องนี้ให้คะแนนเท่า lesmis นะ ^^

2 นางเอกน่ารัก~เธอชื่อแอนนาโซเฟียล่ะ ^O^

Edited


เมื่อวานก็แค่มาโน้ตเอาไว้ว่าอยากเขียนเรื่องนี้อะ วันนี้จะเขียนล่ะ(จริงๆนะ ><)ว่า ดูหนังเรื่องนี้แล้วนึกถึงแซ็คมากๆ มีป่ามหัศจรรย์ของเจ้าแห่งความมืด ต้นไม้ออกวิ่งไล่พระราชาแห่งเมืองเทราบิเทีย เหมือนกับที่แซ็คเล่าเรื่องฝันว่า...ปลาดุกอุยกระโดดขึ้นเรือเลยนะ อิอิู ^^ แซ็คว่า....ถ้าเราดูเรื่องนี้ตอนเราไม่ได้เจอกันแล้ว เราจะร้องไห้ออกมารึเปล่า...ทายสิ ^O^
แซ็คว่าตอนวันแม่ที่เราวิ่งเสิร์ฟน้ำกันอะ เรากะแซคใครเหนื่อยกว่ากัน...ทายซิ
แซ็คว่าตอนกีฬาสี ม.5 ที่เราทำสกอร์บอร์ดกันอะใครเหนื่อยกว่ากัน....ทายซิ

สองคำถามนี้ ขอบอก เราตอบไม่ได้ แต่ที่รู้ๆกลับถึงบ้าน = สลบจ้ะ = ="

แต่ถ้าตอน ม.2 ที่ญี่ปุ่นอ่านชื่อแซ็คผิด ให้ทายว่าเราฮาขนาดไหน.....

แทรก แสก แซ๊ก...... s e x

((เพื่อนๆ :เฮ้ย!))
((แซ็ค : = =" + O//////O))
((ญี่ปุ่น : แสก^^;?))
((คนไทย : OK! ^^"))

กร๊ากกกกกกกก..

((อย่าโกรธนะจ้ะ จุ๊บุ จุ๊บุ ^^))

ที่นี่ ที่สาธิต เรามีความทรงจำดีๆ เยอะแยะ เลย เยอะจนเล่าไม่หมด แต่ถ้าว่างๆก็จะมาพิมพ์เก็บไว้นั่นล่ะ แต่พอดูหนังเรื่องนี้(วกกลับมาเรื่องเดิมและ ^^) เราก็นึกถึงตัวเองตอนเด็กๆ (อีกแล้ว) ตอนนั้น ถ้าเล่าอะไรให้ฟังแล้วบอกว่า....เป็นความลับ วันรุ่งขึ้นลองถามเพื่อนคนอื่นดูสิ......ฉ่างๆๆๆๆๆๆ ชอบล้อเลียน ไม่มีมารยาท ไม่มีความเกรงใจ ไม่เอาใจเขามาใส่ใจเรา มีแต่ความทรงจำที่ไม่ดีทั้งนั้นตอนเด็กๆ ตอนนั้นเรามีเพื่อนน้อย(คงเพราะนิสัยเรานั่นแหละ)เหมือนดาราในเรื่อง(ไม่อยากบอกว่านางเอก ><~) แต่เราก็มีเพื่อนสนิทที่ยังคุยกันจนถึงตอนนี้นะ แต่ส่วนใหญ่มันออกจะเป็นความทรงจำที่อยากลืมมากกว่า แบบว่าถ้าเป็นเพื่อนสมัยประถม มาเจอกัน บอกว่า เฮ้ยยย ตุ้ย จำได้มั้ย เราเคยเรียนด้วยกันตอนประถมไง ขอบอกว่า เราไม่รู้สึกว่า เรารู้จักกับเพื่อนตอนประถมเป็นพิเศษ เราไม่เชื่อหรอก ว่าเธอหรือเขาที่มาทักเราวันนั้น ตอนเด็กๆจะไม่เคยล้อ ว่า นินทา ดูถูกเราตอนเด็กๆ เราไม่ได้รู้สึกเกลียดหรอก...มันเปลืองสมอง แล้วตอนนั้นก็ยังเด็กกันด้วย ก็แค่....รู้สึกว่าเพื่อนตอนประถม เหมือนใครๆที่เดินผ่านไปผ่านมาตามถนนนั่นแหละ

That's why
"WE CAN'T BE FRIENDs".

แล้วก็....ได้บทเรียนเพิ่มอีกอย่างนึงนะ.....ถ้ามีลูก คงไม่ส่งเรียนโรงเรียนรัฐบาลหรอก มันต่างกัน ^^"
ตอนเด็กๆ...เราก็มีชีวิตอยู่กับจินตนาการ ชอบแต่งเรื่อง(พออ่านได้น่ะ) แต่่คงไม่เพ้อเท่านางเอกหรอก หึหึ แต่การอยู่กับจินตนาการมันทำให้ไม่เครียดดีนะ ว่ามะ.......

ทั้งๆที่ตอนเด็กๆเราเคยทำอย่างนั้น แต่ตอนนี้ อะไรหลายๆอย่างมันทำให้จินตนาการของเรา กลับไปแอบอยู่ที่มุมนึงของความทรงจำ

คิดถึงจัง = ]

คราวนี้เป็นปัจฉิมลิขิต -1.credit รูป = แก้วทั้งนั้น (แต้งหลายๆ^^) 2. ใครอยู่ 2/1 แล้วจำเรื่องฟิลาเดเฟีย ที่เราเล่นละครกันได้มั่ง ตอนนั้นมันมีกี่องก์นะ... 3 มั้ง ตอนที่ซ้อมกันตอนนั้น "สนุกมากเลยนะ ^^" ไม่มีอะไรหรอก แค่เห็นเทราบิเทียแล้วเอาไปโยงกับฟิลาเดเฟีย.....แล้วก็จะเอาเรื่องตอนนั้นมาอวดว่า

หนูเขียนบทเองค่า~
(แก้แทบตาย.....เหนื่อยโว้ยยยย^^")

สาวเอ๋ย.....ดื่มวีต้าแล้วไปตาย
เอ๊ย....ไปนอนซะ ^O^